Hadits Qudsi tentang diharamkannya kezaliman

HADITS QUDSI TENTANG DIHARAMKANNYA KEZALIMAN ( teks Hadits, Indonesia, Sunda)



عَنْ أَبِـيْ ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّـى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيْمَـا يَرْوِيْهِ عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنَّهُ قَالَ : «يَا عِبَادِيْ ! إِنِّـيْ حَرَّمْتُ الظُّلْمَ عَلَـى نَفْسِيْ ، وَجَعَلْتُهُ بَيْنَـكُمْ مُحَرَّمًا ؛ فَلاَ تَظَالَـمُوْا. يَا عِبَادِيْ ! كُلُّكُمْ ضَالٌّ إِلاَّ مَنْ هَدَيْتُهُ ؛ فَاسْتَهْدُوْنِـيْ أَهْدِكُمْ. يَا عِبَادِيْ ! كُلُّكُمْ جَائِعٌ إِلاَّ مَنْ أَطْعَمْتُهُ ؛ فَاسْتَطْعِمُوْنِـيْ أُطْعِمْكُمْ. يَا عِبَادِيْ ! كُلُّكُمْ عَارٍ إِلاَّ مَنْ كَسَوْتُهُ ؛ فَاسْتَكْسُوْنِـيْ أَكْسُكُمْ. يَا عِبَادِيْ ! إِنَّكُمْ تُـخْطِئُوْنَ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ ، وَأَنَا أَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَـمِيْعًا ؛ فَاسْتَغْفِرُوْنِـيْ أَغْفِرْ لَكُمْ. يَا عِبَادِيْ ! إِنَّكُمْ لَنْ تَبْلُغُوْا ضُرِّيْ فَتَضُرُّوْنِـيْ ، وَلَنْ تَبْلُغُوْا نَفْعِيْ فَتَنْفَعُوْنِـيْ. يَا عِبَادِيْ ! لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوْا عَلَـى أَتْقَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ ؛ مَا زَادَ ذَلِكَ فِـيْ مُلْكِيْ شَيْئًا. يَا عِبَادِيْ ! لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوْا عَلَـى أَفْجَرِ قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ ؛ مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِيْ شَيْئًا. يَا عِبَادِيْ ! لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ قَامُوْا فِـيْ صَعِيْدٍ وَاحِدٍ فَسَأَلُوْنِـيْ فَأَعْطَيْتُ كُلَّ وَاحِدٍ مَسْأَلَـتَهُ ؛ مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِـمَّـا عِنْدِيْ إِلاَّ كَمَـا يَنْقُصُ الْـمِخْيَطُ إِذَا أُدْخِلَ الْبَحْرَ. يَا عِبَادِيْ ! إِنَّـمَـا هِيَ أَعْمَـالُكُمْ أُحْصِيْهَا لَكُمْ ، ثُمَّ أُوَفِّيْكُمْ إِيَّاهَا ، فَمَنْ وَجَدَ خَيْرًا ؛ فَلْيَحْمَدِ اللهَ ، وَمَنْ وَجَدَ غَيْرَ ذَلِكَ ؛ فَلاَ يَلُوْمَنَّ إِلاَّ نَفْسَهُ




Dari Abu Dzar al-Ghifâri Radhiyallahu anhu bahwa Nabi Shallallahu ‘alaihi wa sallam meriwayatkan firman Allah Azza wa Jalla , “Wahai hamba-Ku! Sesungguhnya Aku mengharamkan kezhaliman atas diri-Ku dan Aku menjadikannya haram di antara kalian. Maka, janganlah kalian saling menzhalimi. Wahai hamba-Ku!  Setiap dari kalian ada dalam keadaan tersesat, kecuali yang aku berikan petunjuk, maka mintalah hidayah kepada-Ku niscaya Aku akan berikan petunjuk. Wahai hamba-Ku! Setiap dari kalian adalah lapar kecuali orang yang Aku beri makan. Maka, mintalah makanan kepada-Ku niscaya Aku beri kalian makan. Wahai hamba-Ku! Setiap kalian adalah telanjang kecuali orang yang Aku beri pakaian. Maka, mintalah pakaian kepada-Ku niscaya Aku akan berikan pakaian kepada kalian. Wahai hamba-Ku! Sesungguhnya kalian selalu berbuat salah (dosa) di waktu malam dan siang hari; sedang Aku mengampuni seluruh dosa. Maka, mohon ampunlah kalian kepada-Ku niscaya Aku akan mengampuni dosa kalian. Wahai hamba-Ku! Sesungguhnya kalian tidak akan dapat menimpakan bahaya kepada-Ku sehingga kalian dapat membahayakan-Ku dan kalian tidak akan dapat memberi manfaat kepada-Ku sehingga kalian dapat memberi manfaat kepada-Ku. Wahai hamba-Ku! Seandainya orang pertama dan terakhir dari kalian, manusia dan jin dari kalian, hati mereka semuanya seperti salah seorang dari kalian yang paling bertakwa, maka semuanya itu tidak akan menambah sedikit pun pada kerajaan-Ku. Wahai hamba-Ku! Seandainya orang pertama dan terakhir dari kalian, manusia dan jin dari kalian, semua seperti hati salah seorang dari kalian yang paling jahat, maka semuanya itu tidak akan mengurangi sedikit pun dari kerajaan-Ku. Wahai hamba-Ku! Seandainya orang pertama dan terakhir dari kalian, manusia dan jin dari kalian semua berada di satu tanah lapang kemudian setiap dari kalian meminta kepada-Ku lalu Aku memberikan permintaannya itu, maka hal itu tidak mengurangi apa yang ada di sisi-Ku kecuali seperti jarum yang mengurangi air laut jika dimasukkan ke dalamnya. Wahai hamba-Ku! Sesungguhnya itu semua adalah amal-amal kalian yang Aku tulis untuk kalian; kemudian Aku menyempurnakannya untuk kalian. Barangsiapa mendapatkan kebaikan, hendaklah ia memuji Allah Azza wa Jalla , dan barangsiapa mendapatkan selain itu, maka janganlah ia sekali-kali mencela (menyalahkan) kecuali kepada dirinya sendiri.




 Ti Abu Dzar Al Ghifari radhiallahuanhu yén Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngariwayatkeun pangandikana Allah Azza wa Jalla , “ Hé abdi - abdi kaula ! Saéstuna kaula geus ngaharamkeun kadoliman ti Diri Kaula jeung kaula geusan ngaharamkeun ti antara maranéh kabéh. Mangka, ulah tepi ka silih doliman! . Hé abdi - abdi kaula!  Saban - saban ti antara maranéh téh pada sasab, anging anu ku kaula dibéré pituduh, mangka marénta hidayah ka Kaula, Pasti ku kaula dibéré pituduh. Hé abdi - abdi Kaula ! Tina Saban - saban maranéh téh aya dina kaayaan lapar, nanging jalma anu ku kaula dibéré dahar. Mangka pék marénta kadaharan ka Kaula, pinasti maranéh ku kaula dibéré dahar . Hé abdi - abdi kaula ! Saban - saban maranéh téh aya dina kaayaan buligir, nanging jalma anu ku kaula dibéré pakéan. Mangka, geura marénta pakéan ka Kaula, Pasti kaula baris méré pakéan ka maranéh . Hé abdi - abdi kaula ! Saéstuna maranéh nyieun kasalahan peuting jeung beurang, sedengkeun kaula téh Maha ngahampura sakabéh dosa. Mangka, pék geura marénta hampura maranéh ka Kaula, niscaya kaula bakal ngahampura kana sakabéh dosa maranéh. Hé abdi - abdi kaula ! Saéstuna maranéh moal bisa nibankeun kamadorotan ka Kaula sahingga maranéh bisa ngabahayakeun kaula jeung maranéh hamo bisa méré mangpaat ka Kaula sahingga maranéh mampuh maparinan mangpaat pikeun Kaula. Hé abdi - abdi kaula!  Lamun seug jalma nu pang mimitina jeung nu pang ahirna ti antara maranéh, jelema jeung Jin ti antara maranéh, haté maranéhna téh kawas jalma anu pang tuhuna ti antara maranéh, maka sakabéh éta téh moal bet nambahan tina karajaan kaula! Hé abdi - abdi kaula!  jeung lamun téa mah jalma nu pang mimitina jeung nu pang ahirna ti antara maranéh kabéh, manusa jeung jin ti maranéh, kabéhanana kawas jalma nu pang jahatna ti antara maranéh,  mangka kabéhanana gé hamo bisa ngurangan tina karajaan kaula. Hé abdi - abdi kaula!  Lamun seug jalma nu pang munggaranna jeung nu pang Pamungkasna ti antara maranéh, kabéhnana aya di hiji tegal, der unggal jalma téh pada marénta ka Kaula, tuluy ku kaula dicumponan paméntana, mangka éta téh moal matak ngurangan nanaon nu aya mungguh kaula kajaba kawas jarum anu ngurangan cai laut lamun dikunclumkeun ka jerona. Hé abdi - abdi kaula!  Satemenna kabéh ogé  ibadah maranéh téh amal - amal maranéh nu ku kaula tulis pikeun maranéh, tuluy ku kami disampurnakeun pikeun maranéh. Sing saha jalma nu meunang kahadéan, pék puji Allah Azza wa Jalla , jeung sing saha jalma anu meunang salian ti éta, mangka ulah nyalahkeun sasaha iwal ka dirina sorangan! ”

( HR. Bukhari, Muslim, Ahmad, Ibn Majah, dan Abdurrazak.)



Wallahu a'lam bisshawab

Comments

Popular posts from this blog

Shalat dalam Kristen dan Yahudi

Syair Manshur Al Hallaj : Walláhu má thala'at Syamsy